Een mooie zonnige Zondag in Maart.

's Morgens vroeg uiy de veren om mijn geluk te gaan beproeven aan de Maas.

Ik had al vele berichten gehoord dat er op dit moment veel brasem en voorn langs de kant word gevangen.

Dat maakte mij natuurlijk wel nieuwsgierig en ik besloot dus op een mooie Zondag naar de Maas te rijden met mijn complete witvis uitrusting.

Eenmaal daar gekomen zag ik dat het water nogal ongebruikelijk hard stroomde.

"Toch maar een zware dobber proberen ?"dacht ik.

Met een dobber van 5 gram aan mijn lijn begon ik de sessie en niet tevergeefs.

Al na 10 minuten had ik mij eerst brasem binnen,1 van 53 cm.

Een mooi begin dacht ik zo.Na een uur of twee en bijna 20 brasems verder werd het stil.

Doodstil wel te verstaan.

Wat was er aan de hand?Ik pakte mijn voeremmer en maakte 1 grote bal superbrasemvoer met een extreem zoete mix van aardbei en caramel.Je moet toch wat.Mijn hengels even een half uurtje uit het water en kleine beetjes maden en casters bijvoeren.

Na een half uurtje weer de hengels terug in het water en.......

Mijn dobber kreeg geen kans om te gaan staan en ging er als een gek vandoor...Ik sloeg aan en voelde meteen dat er iets groots aan mijn haak hing.Door het typerende kopschudden wist ik dat het om een brasem ging.

3 kwartier later had ik hem dan toch eindelijk op de kant en na wat weeg- en meetwerk kon mijn dag niet meer stuk.

73 cm lang en 5800 gram !

Wat een vis.

Ik weet in ieder geval waar ik de volgende keer op brasem ga vissen.

Peter Groenendaal