AAL of PALING (Anguilla anguilla )

Leefomgeving

De aal of paling is één van onze meest algemene vissoorten. Omdat de aal een

bijzonder groot aanpassingsvermogen heeft en weinig eisen aan het leefmilieu stelt, komt hij

voor in vrijwel ieder watertype, van diepe,stilstaande wateren tot in de bovenloop (de

forelzone) van beken en rivieren. De belangrijkste eis die de aal aan het leefgebied stelt is

dat dit vanuit zee bereikbaar moet zijn en dat hij,als schieraal, hiervandaan weer vrij naar zee

kan trekken.

De lichtschuwe aal is vooral in de schemeringen 's nachts actief. Overdag graaft de aal zich in

de bodem in of verbergt zich in holten in de oever of tussen en onder waterplanten,

boomwortels, stenen of andere obstakels. De aal heeft een voorkeur voor relatief hoge watertemperaturen; tijdens de wintermaanden

vertoont hij dan ook weinig activiteit en trekt zich in een schuilplaats terug, passief wachtend op

een stijging van de watertemperatuur in het voorjaar.

Voortplanting

De aal is een zogenaamde katadrome vissoort, die het grootste deel van zijn leven in zoet water

doorbrengt, maar zich in zee voortplant.Als ‘Leptocephaluslarve' verzamelen de jonge

alen zich aan het begin van het jaar voor de Nederlandse kust. Nadat zij tot glasaal zijn

gemetamorfoseerd trekken zij massaal het binnenwater op, waar zij in enkele jaren tot

volwassen aal opgroeien.

Wanneer de aal geslachtsrijp is geworden, wordt hij schieraal genoemd. De migratie van

schieraal naar de paaigebieden, die waarschijnlijk in de Sargassozee bij de

Bermuda-eilanden liggen, komt in het najaar op gang.

Voedsel

Het voedselpakket van de aal bestaat vooral uit op en nabij de bodem levende ongewervelden,

zoals muggenlarven, vlokreeften, aasgarnalen, waterpissebedden, haften en kokerjuffers. Ook

vis(broed) behoort tot het voedsel. Alen met een lengte van meer dan 35 cm kunnen zich

ontwikkelen tot specialistische vispredator; deze zogenaamde breedkop-alen jagen, net als de

snoek, vanuit een schuilplaats op prooivis. Aal is geen 'lijkenvreter', zoals zo vaak wordt beweerd.

Wel kan de aal stukken afscheuren van prooien die veel groter zijn dan hijzelf door zich in de

prooi vast te bijten en snel rond de eigen as te draaien.

Groei en leeftijd

De aal komt als glasaal het zoete water binnen, waar hij verblijft totdat hij geslachtsrijp is

geworden en verandert in schieraal. Mannetjes worden dit bij een lengte van 30 tot 45 cm,

vrouwtjes in de regel bij een lengte vanaf 55 cm.

Soms blijven vrouwtjes echter veel langer in het zoete water en kunnen dan een beduidend

grotere lengte bereiken. Mannetjes blijven niet alleen kleiner, maar zijn ook eerder geslachtsrijp

dan vrouwtjes. De leeftijd van mannelijke schieraal ligt tussen 5-14 jaar, die van vrouwtjes

varieert van 7-18 jaar.

De maximale lengte van de aal is - voorzover bekend - 1,55 meter; het maximale gewicht 7,65

kg. De aal kan een aanzienlijke leeftijd bereiken. In gevangenschap kan deze vissoort meer dan

50 jaar oud worden. De oudste aal bereikte zelfs een leeftijd van 85 jaar.